Άρθρα Τάβλι

Στο πρώτο του άρθρο στη Ladbrokes, ο Lewis Deyong μας ταξιδεύει στις μέρες του Ψυχρού Πολέμου – στην αρχή των τουρνουά τάβλι.

Πολλά πράγματα στη ζωή είναι θέμα μικρών καθημερινών αλλαγών, αλλά το ανταγωνιστικό τάβλι ξεκινάει με το διαγωνισμό τάβλι σε μία πολύ συγκεκριμένη στιγμή: το 1965 με το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Τάβλι που έλαβε μέρος στο Ξενοδοχείο Lucayan Beach (Freeport, Μπαχάμες).

Ο οργανωτής ήταν ο λάτρης του παιχνιδιού, Πρίγκιπας Alexis Obolensky και η ιδέα του αποδείχθηκε άκρως επιτυχής. Οδήγησε στην εκτίναξη του ενδιαφέροντος για το παιχνίδι και την εξέλιξη του, αρχικά στις ΗΠΑ και μετά σε όλη την Ευρώπη, παρόλο που εδώ οι καλύτερες διοργανώσεις γίνονται σε ιδιωτικά κλαμπ που είναι για μόνο για τα μέλη και τους φίλους τους.

Μετά από μερικές αποτυχημένες προσπάθειες αλλού, το Monte Carlo έγινε το Ηπειρωτικό κέντρο του παιχνιδιού με χορηγό τη μάρκα τσιγάρων Merit, που ανήκει στην Philip Morris ( τώρα Altria ). Αυτή η εταιρεία αποφάσισε να φιλοξενήσει το πρώτο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα τον Ιούλιο του 1976. Μέχρι την τελευταία στιγμή οι οργανωτές και οι χορηγοί καθόντουσαν σε αναμμένα κάρβουνα. Θα έχει επιτυχία η διοργάνωση; Ευτυχώς η απάντηση ήτανε «ναι» αφού 400 παίκτες gammoner συμμετείχαν και το "EuroGammon" θα ακολουθούσε σύντομα.

Ασφαλώς η μερίδα του λέοντος ανήκε στους Αμερικάνους, (όπου εκείνη την εποχή ήταν οι καλύτεροι παίκτες) αλλά ακόμα και τότε η «πολυπολιτισμικότητα» ήταν προ των πυλών. Η Βρετανική ομάδα ήτανε κοντά σε δύναμη αλλά και ένα μεγάλο τμήμα ήρθε από την Ολλανδία, το Ιράν, τη Γαλλία, τη Βραζιλία, και την Ιταλία, συν ένα άτομο από την Αυστραλία.

Θυμηθείτε ότι εκείνη την εποχή το Σιδηρούν Παραπέτασμα απέκλειε την Ανατολική Ευρώπη, και με την εξαίρεση των Φιλανδών οι υπόλοιπη Σκανδιναβοί δεν εμφάνιζαν ενδιαφέρον. Ως Γενικός Διευθυντής ήμουνα υπεύθυνος Ευρώπης για όλα τα γεγονότα της διοργάνωσης. Όταν με ρώτησαν γιατί η Γερμανική συμμετοχή ήταν τόσο μικρή, προσπάθησα να τους εξηγήσω λέγοντας «το ενδιαφέρον τους μόλις άρχισε να αναπτύσσεται», «δεν έχουν μεγάλη πρόσβαση», κτλ, τα οποία δεν έγιναν και ιδιαίτερα πιστευτά.

Αυτό που βοήθησε περισσότερο ήταν το ενδιαφέρον που έδειξαν τα μίντια σε αυτόν τον καλό σκοπό, σε τέτοιο βαθμό ώστε μία βραδιά είχαμε ξεχωριστή εκδήλωση μόνο για τα μίντια με συμμετοχή 30/40 στον έντυπο τύπο και τη τηλεόραση, συμπεριλαμβανόμενου και μερικών δημοσιογράφων από το Tele Monte Carlo που έδειξε διάφορα σποτάκια από τις δραστηριότητες μας.

Με διάφορα δείπνα στο τουρνουά και κοκτέιλ πάρτι, τουρνουά τένις συν τα ιδιωτικά πάρτι να προσπαθούν να χωρέσουν σε μια εβδομάδα, στο τέλος όλος ο κόσμος ήταν εξαντλημένος. Πολλοί από αυτούς που εργάστηκαν για την επιτυχία αυτού του τουρνουά έγιναν μετά Γενικοί Διευθυντές όπως ο Robert Perry και ο Roland Jakober που έχουν πλέον συνταξιοδοτηθεί αλλά ο James Baillie είναι ακόμα ενεργός στο Monte Carlo, μαζί με τον Patti Rubin. Για την ιστορία ,ο Joe Dwek (ΗΒ) νίκησε τον Kuimars Motakhasses (Ιράν) στον τελικό, ο οποίος υπήρξε ο πρώτος αγώνα τάβλι που βιντεοσκοπήθηκε στην Ευρώπη

Προς μεγάλη μου ανακούφιση, όλες οι προσπάθειες μας είχαν τεράστια επιτυχία κρίνοντας από την ανταπόκριση των παικτών, των χορηγών και των μίντια. Όλοι θέλανε περισσότερο, και το Open Τάβλι είχε μπροστά του ένα λαμπρό μέλλον.